شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف بهار و زیبایی‌های آن می‌پردازد. شاعر از تغییرات مثبت فصل بهار صحبت می‌کند و می‌گوید که ابرها برای آنهاست و طبیعت در حال تجدید حیات است. بلبل و قمری از زیبایی‌ها و عشق در گلستان می‌خوانند و نشان‌دهنده حس شادابی و زندگی دوباره هستند. همچنین، شاعر به دشواری‌های گذشته اشاره می‌کند که اکنون به آسانی تبدیل شده‌اند. او احساسات خود را بیان می‌کند و نشان می‌دهد که عشقش او را از مشکلات دور می‌کند و در این دنیای پر طوفان، عشق راهنمای او شده است.
آمد بهار و ابر هوادار ما شده ستتا رفته می ز شیشه به ساغر، هوا شده ست
هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده و ابرها به ما کمک میکنند. حالا که شراب از شیشه به جام ریخته شده، حال و هوای فضا تغییر کرده است.
بلبل سواد خوان گلستان شد و هنوزقمری همین به حرف الف آشنا شده ست
هوش مصنوعی: بلبل که لهجه و آوای گلستان را یاد گرفته، در حالی است که قمری هنوز هم با الفبای اولیه آشنا نشده است.
دشوار بود عزم فلک پیش ازین، ولیآسان به دور ما چو ره آسیا شده ست
هوش مصنوعی: پیش از این تصمیمات آسمان بسیار سخت و دشوار بود، اما اکنون به دور ما مانند راهی نرم و ساده شده است.
خون می چکد ز ناله ی بی اختیار اومرغ چمن ز دامگه آیا رها شده ست؟
هوش مصنوعی: از درد و بیقراری او، خون به زمین میچکد. آیا مرغی که در چمن زندگی می‌کند، از دام رها شده است؟
عشقم سلیم می برد از ورطه برکنارطوفان درین محیط، مرا ناخدا شده ست
هوش مصنوعی: عشق من مرا از خطرات و مشکلات نجات می‌دهد و در این شرایط سخت، همچون یک ناخدا به من راهنمایی می‌کند.