شمارهٔ ۲۳۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات و تفکرات عمیق شاعر درباره عشق و ناکامی‌هاست. شاعر می‌گوید که زیبایی‌ها و عشق‌ها در دسترس نیستند و سرنوشت نابه‌سامان او در واقع نتیجه شرایط نامناسب و تقدیر است. او بر این باور است که گاهی آزادی از دنیا و وابستگی‌ها، بهترین گزینه است و نمی‌توان به راحتی مشکلات عاشقانه را حل کرد. همچنین شاعر اشاره می‌کند که اوضاع زندگی‌اش به شکلی است که قابل اصلاح نیست و از این بابت ناامید است. در کل، شعر پر از احساسات عمیق و تأمل در مورد عشق و زندگی است.
خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیستماهیان تشنه را ذوقی ز جوی شیر نیست
هوش مصنوعی: زیبایان و دلبران با عاشقان پیر و باتجربه هیچ نسبتی ندارند، همانطور که ماهیانی که تشنه آب هستند، از جوی شیر احساس لذت نمیکنند.
باعث محرومی ما طالع نااهل ماستورنه در اهلیت معشوق ما تقصیر نیست
هوش مصنوعی: علت اینکه ما از عشق معشوق خود بیبهره هستیم، سرنوشت نامساعد ماست. در واقع، معشوق ما هیچ کمبودی ندارد.
تا ز آزادی کشیدم دست از کار جهانخاتم جم بی فغان چون حلقه ی زنجیر نیست
هوش مصنوعی: من وقتی از زندگی دنیوی و مشغلههای آن رها شدم، به آرامش رسیدم. چون خاتم جمشید، آزاد و بدون فشار، همچون حلقهای از زنجیر نیستم که به چیزی بند شده باشم.
جامه همچون پوست دایم در تنم بی دامن استبس که ایمن خاطرم زین خاک دامنگیر نیست
هوش مصنوعی: لباسی که به تن دارم مانند پوست است و دائماً بر تنم قرار دارد، اما چون خاطرم از این دنیای پُر از مشکلات و موانع در امان است، احساس خفگی نمیکنم.
سرنوشت خویش را دانسته‌ایم، از ما مپرسخواب چون آشفته باشد، صرفه در تعبیر نیست
هوش مصنوعی: ما سرنوشت خود را میدانیم و نباید از ما بپرسید. اگر خوابها به هم ریخته باشند، تفسیر کردن آنها فایدهای نخواهد داشت.
کی توان اصلاح کردن کار عاشق را سلیمخانهٔ ما از خرابی قابل تعمیر نیست
هوش مصنوعی: کسی نمیتواند مشکلات عاشق را برطرف کند، چون منزل سلیم از خرابی به قدری آسیب دیده که قابل تعمیر نیست.