شمارهٔ ۵۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به خوشی و زیبایی طبیعت و عشق اشاره دارد. شاعر به بلبل و پروانه‌ها اشاره می‌کند که از زیبایی گل‌ها و چراغ لاله‌ها بهره‌مندند و آرزو می‌کند که هیچ‌گاه این زیبایی‌ها کم نشود. همچنین، هشدار می‌دهد که اگر کسی بخواهد زیبایی گل‌ها و عشق را کاهش دهد، با عواقبی روبرو خواهد شد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که باید این زیبایی و شادی تا همیشه ادامه داشته باشد.
زین گلستان تا قیامت، جوش بلبل کم مبادچون پیمبر سایه ی ابر از سر گل کم مباد
هوش مصنوعی: تا همیشه، صدای بلبل در این گلستان نباید کم شود، چون مانند پیامبر که سایه ابر را از سر گل کم نمیکند، این صدا نیز باید همواره وجود داشته باشد.
همچو طوطی خرمی پرورده ی این گلشن استبیضه ی شبنم ز زیر بال بلبل کم مباد
هوش مصنوعی: پرندهای مانند طوطی در این باغ خوشبو و خرم زندگی می‌کند و شبنم، که از آشیانهاش پایین میآید، نباید از زیر بال بلبل کم باشد. این بیان به زیبایی و سرزندگی طبیعت اشاره دارد و بر پیوند بین موجودات و محیط طبیعیشان تأکید می‌کند.
بلبل و پروانه را چشم از فروغش روشن استاز چراغ لاله ی او، روغن گل کم مباد
هوش مصنوعی: بلبل و پروانه به زیبایی و روشنی که از لاله میگیرد، چشم دوختهاند و از آن نور بهرهمند هستند، پس باید همیشه از روغن گل کم نباشد.
هرکه خواهد کم کند یک مو ز زلف سنبلشسایه ی شمشیرش از سر همچو کاکل کم مباد
هوش مصنوعی: هرکس بخواهد حتی یک تار از موهای زیبای سنبلش را کم کند، باید بداند که سایه شمشیرش بر سر او وجود دارد و هیچ چیزی از زیبایی او کم نخواهد شد.
تا قیامت می کشان این گلستان را سلیمگردش پیمانه چون دور تسلسل کم مباد
هوش مصنوعی: تا ابد این باغ را با محبت و خوشی نگهداری میکنند، همانطور که دوران نوشیدن شراب هیچ‌گاه کم نیست.