شمارهٔ ۸۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی حس فقدان و جدایی را بیان می‌کند. شاعر به مقایسه زیبایی‌های گل و شراب با وجود محبوبش می‌پردازد و می‌گوید که هیچ‌یک از این لذت‌ها به تنهایی معنایی ندارند. او همچنین به روابط عاطفی دو یار اشاره می‌کند که بدون یکدیگر بی‌مفهوم هستند. شعله عشق و شوق در غیاب محبوب او را به اندازه کبابی می‌سوزاند و خوابش نیز در این دوری خواب آلود است. در کل، شعر به عمق وابستگی و تأثیر جدایی بر زندگی اشاره دارد.
نخورند در گلستان، گل و لاله آب بی‌توبه گلوی شیشهٔ می، نرود شراب بی‌تو
هوش مصنوعی: در گلستان، گلها و لالهها بدون تو نمیخندند و زیباییشان معنی ندارد. همچنین شراب در جام مینشیند، اما بدون وجود تو طعمی ندارد و جانی نمیگیرد.
چو دو یار مهربانی که ز هم جدا نگردندبه چمن نمی‌گذارد قدم آفتاب بی‌تو
هوش مصنوعی: دو دوست مهربان مانند هم هستند که هرگز از یکدیگر جدا نمیشوند. به همین دلیل، چمن (دنیای زیبا) نمی‌گذارد که آفتاب بدون تو به آنجا بتابد.
چو پیاله جلوه‌ای کن به بساط بزم مستانکه ز موج باده دارد قدح اضطراب بی‌تو
هوش مصنوعی: به هنگام بزم و شادی، مانند پیالهای زیبا و دلربا خود را نشان بده، زیرا که این جام پر از شراب، به خاطر نبودن تو، ناآرامی را در خود احساس می‌کند.
نتوان کباب کردن اگر آتشی نباشدهمه حیرتم که من چون شده‌ام کباب بی‌تو
هوش مصنوعی: اگر آتش نباشد، نمیتوان گوشت را کباب کرد. من هم در حیرتم که چطور بدون وجود تو، مثل کباب شدم.
ز کجا سلیم خوابد شب دوری تو هیهاتکه چو شمع تا نمیرد، نرود به خواب بی‌تو
هوش مصنوعی: کجا سلیم میتواند به خواب برود در این شب طولانی از دوری تو؟ هرگز ممکن نیست که مانند شمع، تا وقتی که میسوزد، بدون تو بتواند بخوابد.