شمارهٔ ۲۰ - بس که می ترسم میان ما و او
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از ترس خود نسبت به روابطش با دوستش صحبت می‌کند. او نگران این است که در حساب دوستی‌اش اشتباهی پیش بیاید. هر بار که نامه‌ای برای دوستش می‌فرستد، نگران است که نوشته‌اش به خوبی مفهوم را منتقل نکند و شبیه به علامت‌های چوب خطی شود.
بس که می‌ترسم میان ما و اودر حساب دوستی افتد غلط،
هوش مصنوعی: خیلی نگرانم که در روابط دوستانهام با او، حساب و کتاب و مشکلاتی پیش بیاید.
نامه‌ای هرگه فرستم سوی اوبر قلم خطی کشم چون چوب‌خط!
هوش مصنوعی: هر بار که نامه‌ای به او میفرستم، بر روی کاغذ با خطی مانند چوب‌خط مینویسم!