قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب
بخش ۱ - قصیده دوم (در مدح سلطان یعقوب)
حمد بیحد و سپاس بیقیاس مر حضرت عزت را جلت نعمایه و عظمت کبریایه:
بخش ۲ - قصیده مصنوع ثانی در مدح سلطان یعقوب
هوای جنت کویت نسیم عنبر بار
بخش ۳ - دایره
اگر چه شوخ من از دیدن منت رنجست
بخش ۴ - دایره مجتلبه
ربودی از ازل این گوی لطف و حق دادت
بخش ۵ - دایره متفقه
به تخت عرش ترا چون مقام شد از بخت
بخش ۶ - دایره مشتبهه
از آن نبود کسی چون تو در جهان هرگز
بخش ۷ - دایره موتلفه
مگو فلک چو تو خود آورد بصد دوران
بخش ۸ - دایره مختلفه
یقین که کس نگرفته چو تو جهان از عدل
بخش ۹ - دایره منتزعه
نه رهروان بره از پاس عدلت آزرده
بخش ۱۰ - دایره تدویر
ایا شهی که بجان اهلیت گهر افشاند
بخش ۱۱ - از ابیات مصنوعه این غزل بیرون میآید
ای حسن تو آفت درونها
بخش ۱۲ - این قطعه از حشو مصارع اول قصیده مستخرج می شود و از الف خالیست
سرور دهر بحر جود و کرم