شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به عدم پرستش بت‌ها و دلبستگی به مادیات است. شاعر به ما می‌گوید که نباید حقیقت وجودی و ارزش‌های معنوی را تحت تأثیر مادیات و طعمه‌های دنیا خراب کنیم. او حیات واقعی را در لحظات خوشی و مستی می‌بیند و بر سرودن از حالت‌های تنگدستی تأکید می‌کند. همچنین شاعر به آزادی و بلندپروازی در زندگی اشاره می‌کند و اهمیت توجه به معنویت را بیان می‌کند. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که نباید به بت‌پرستی روی آورد بلکه باید به خدا و حقایق والا ایمان داشت.
دلا خراب مکن نقش بت پرستی راچو گرد باد فروپیچ گرد هستی را
هوش مصنوعی: ای دل، خراب نکن تصویر بت‌پرستی را، مانند گردباد که گرد و غبار وجود را در هم میپیچد.
دم مسیح و حیات خضر بما نرسدغنیمتی شمر ای دوست وقت مستی را
هوش مصنوعی: دوستی، لحظاتی که ما در حال شادی و سرخوشی هستیم را غنیمت شمار و قدر آنها را بدان، زیرا فرصتهای ناب مانند دم مسیح و حیات خضر به ما نمیرسد.
چو سرو باش دل آزاده با تهی دستیمگو چو غنچه بکس حال تنگدستی را
هوش مصنوعی: مثل سرو بایست که دلش آزاد است و از فقر و تنگدستی چیزی نگوید، مثل غنچه که در حال تنگدستی و نداری خود را نشان ندهد.
فلک بپایه معراج خاکیان نرسدبلند قدر ندانست قدر پستی را
هوش مصنوعی: آسمان به ارتفاع مقام انسانها نمیرسد، زیرا کسی ارزش و اهمیت جایگاه پایین را نمیداند.
تورو بدوست کن از قبله در گذر اهلیبه بت پرست چه نسبت خدا پرستی را
هوش مصنوعی: تو را به دوستی از قبله دور میسازند، پس چگونه میتوان اهالی پرستش بت را به خداپرستی نسبت داد؟