شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنجی که احساس می‌کند سخن می‌گوید و به ارتباطش با معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر خوشی در کنار او وجود دارد، آن را می‌پذیرد. شاعر از عشق و دل شکسته خود می‌گوید و به یاد همنشینی با معشوق می‌افتد. او همچنین به جدایی، سختی‌ها و رقبای بدبختی که از او دورش کرده‌اند، اشاره می‌کند و در نهایت از یار خود می‌خواهد که در برابر بی‌وفایی‌ها و جورهای او، وفادار بماند. به طور کلی، این شعر بیانگر احساسی عمیق و پیچیده از عشق، درد و جدایی است.
زدرد میرم و گویی که بیش از این باداتو گر خوشی که چنین باشم این چنین بادا
هوش مصنوعی: از دردهایم میگذرم و به نظر میرسد که این وضعیت بیشتر از این نمیتواند ادامه پیدا کند. اگر خوش هستی، پس باشد که من هم اینگونه ادامه دهم.
جدا زشمع رخت گر بصحبتم هوس استچراغ صحبت من آه آتشین بادا
هوش مصنوعی: اگر به خاطر زیبایی و نور صورتت میخواهی با من باشی، پس در جمع ما، حرارت و عشق آتشین من برایت روشنایی خواهد بود.
نه جام دل که اگر خاتم سلیمان استنشان عشق ندارد نگین نگین بادا
هوش مصنوعی: دل مانند جامی است که اگرچه به زیبایی و ارزش خاتم سلیمان میماند، اما نشان و نشانهای از عشق در آن وجود ندارد. امیدوارم که این دل همیشه درخشان و زیبا بماند.
دل شکسته که پروردمش چو جان دربرچو رفت از برمن با تو همنشین بادا
هوش مصنوعی: دل شکستهای که آن را همچون جانم پرورش دادهام، حالا که از کنارم رفته، امیدوارم با تو همنشین شود.
گر از صفای تو زد لاف چشمه خورشیدچو آب خضر فرو رفته در زمین بادا
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو باعث شود کسی از تابش خورشید ادعا کند، مانند آبی که خضر در زمین فرو رفته، باید بداند که نقش تو بسیار برتر است.
هر آن رقیب بداختر که از تو دورم کردقران کوکب بخت بدش قرین بادا
هوش مصنوعی: هر رقیب حسود که باعث شد از تو دور شوم، امیدوارم بخت بدش همیشه با او همراه باشد.
بقدر جور چو گفتی وفا کنم اهلیمن و جفای تو یارب که بیش از ین بادا
هوش مصنوعی: به اندازهای که تو به من ظلم کردی، من به تو وفا میکنم، ای کاش خداوند این وضعیت بیشتر از این ادامه پیدا نکند.