شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در جستجوی معشوقی است که کنترل احساساتش را در دست دارد. او از جذابیت و تأثیر معشوق بر خود صحبت می‌کند و خود را در معرض خطرات و دردهای عشق می‌بیند. شاعر به طعنه می‌گوید که اگرچه معشوق به او آسیب می‌زند، اما این عشق برای او ارزشمند است. او همچنین به امید دستیابی به خوشی و نعمت در بهشت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر در این راه جانش را بدهد، این قربانی کردن افتخاری بزرگ است. به‌طور کلی، شعر به مضمون عشق، فراق و زیبایی‌های آن می‌پردازد.
زان در پی یارم که عنانم به کف اوستبر من چه گناه است کشش از طرف اوست
هوش مصنوعی: من در جستوجوی معشوق هستم، و اوست که بر زندگیام تسلط دارد. بنابراین، آیا نادانی از من است که به سمت او کشش پیدا کنم؟
او تشنه به خون من و گر من سگ اوراسنگی رسد از حادثه جانم هدف اوست
هوش مصنوعی: او به شدت تمایل به آسیب رساندن به من دارد و اگر من مثل یک سگ به او ضربهای بزنم، بیشتر از آنچه که اتفاقی برای من پیش بیاید، او به دنبال جان من است.
شاید که دل غمزدگان بشکند از جورآن گوهر پاکیزه که دلها صدف اوست
هوش مصنوعی: امکان دارد که دل افرادی که غم دارند از ظلم و ستم این گوهر زیبا و خالص بشکند، زیرا دلها مانند صدفی هستند که این گوهر در آن قرار دارد.
برخاست دگر ساقی سرمست من از جاساغر بکف و دیده پرخون به کف اوست
هوش مصنوعی: ساقی دوباره از جایش برخاست و در دستش جامی دارد. او چشمانش پر از اشک است و به نظر میرسد که حالتی سرمست دارد.
چون آب بقا گرچه دهد جان زلب آن شوخدلسوخته را بیم هلاک از شعف اوست
هوش مصنوعی: هرچند که درخت بقا به زندگی و ادامه حیات کمک می‌کند و ممکن است که جان را از لب آن محبوب شاداب و خندان بگیرد، اما دلسوختهای که به آن دل بسته است، از شادی و شوق او نگران است که مبادا به هلاکت و نابودی دچار شود.
مارا به بهشت است هوس نعمت دیدارحیوان صفتان را سر آب و علف اوست
هوش مصنوعی: ما آرزو داریم که به بهشت برویم و از نعمت دیدار موجودات زیبای طبیعت لذت ببریم. این خوشی و خوشنامی در کنار آب و علفهای سرسبز است.
اهلی رخ از آن کعبه مقصود نتابدگر در ره او کشته شود هم شرف اوست
هوش مصنوعی: اگر کسی در راه عشق به محبوب خود جان بدهد، این نیز برای او افتخار و شرف به حساب میآید، حتی اگر چهره محبوبش با کعبه مقایسه شود و نورش به آن بتابد.