شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان حالتی از عشق و محبت می‌پردازد. او اشاره می‌کند که امروز فضای محبت و خوشی برای همه باز است و چشم نرگس را به سمت همه گشوده است. انتظار دارد که بخت خوب، جام عشق را برای کسی آماده کند. همچنین به این نکته می‌پردازد که هر کسی که به در کوی معشوق نیاید، با وجود خوشی‌هایی که در عالم وجود دارد، باز هم در رنج خواهد ماند. شاعر از ناامیدی می‌گوید و به مخاطبش توصیه می‌کند که از در دوست ناامید نشود، زیرا در عشق باز هم برای همه فرصتی وجود دارد.
امروز در لطف به روی همه بازستکان نرگس سرمست به سوی همه بازست
هوش مصنوعی: امروز مهربانی و زیبایی به همه ارائه شده است، مانند نرگس سرمست که به سمت همه نگاه می‌کند.
تا جرعه جام تو نصیب که کند بخت؟کاندر پی این جرع گلوی همه بازست
هوش مصنوعی: تا کی بختی نصیب کسی خواهد شد که یک جرعه از جام تو را بنوشد؟ چون همه در انتظار این جرعه هستند و گلوهایشان برای آن باز است.
ازدر سگ کویت نرود با همه خواریهر چند در عیش به روی همه بازست
هوش مصنوعی: اگرچه در زندگی خوشی و لذت فراوانی وجود دارد، اما هیچچیز به اندازهٔ وفاداری و ارزشمندی یک دوست واقعی نمیباشد. حتی اگر فردی در موقعیت پست و ضعیفی قرار گیرد، باید به او احترام گذاشت و همیشه در دسترسش بود.
در بزم حسودان مدهم جرعه آن لبکانجا دهن بیهده گوی همه بازست
هوش مصنوعی: در جمع حسودان، نمیتوانم جرعهای از آن لب بنوشم، چرا که آنجا فقط سخنانی بیفایده و دروغین گفته میشود.
نومید مرو اهلی ازین در که رهم نیستبازآ که در دوست به روی همه بازست
هوش مصنوعی: هرگز ناامید نشو از این در، زیرا که در بازگشت من نیست. برگرد، زیرا در دوست بر روی همه باز است.