شمارهٔ ۳۶۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذبه معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری چون درخشش چهره معشوق در شب و نقاشی که نمی‌تواند بهتر از این زیبایی را تصویر کند، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او معشوق را به عنوان کعبه عشاق معرفی می‌کند که همه به سوی او سجده می‌کنند. همچنین شاعر هشدار می‌دهد که نباید به نصیحت‌های بی‌فایده گوش کرد و در آخر به لذت بردن از زندگی و نوشیدن می‌پردازد. در کل، شعر فضایی عاشقانه و سرشار از احساسات قوی را به تصویر می‌کشد.
ذوقی است که در تیره شبی چون شب مویتناگاه درخشد ز کناری مه رویت
هوش مصنوعی: در دل شب تاریک، ناگهان زیبایی و شگفتیای نظرم را جلب می‌کند که گویی نور چشمان تو از دور میدرخشد و فضای تار را روشن میسازد.
نقاش باندازه کشد نقش تو را چونکاندازه ندارد صفت روی نکویت
هوش مصنوعی: نقاش به اندازهی زیبایی و صفات چهرهات نمی‌تواند تصویری از تو ترسیم کند.
در حلقه عشاق تو آن کعبه جانیکار باب وفا سجده کنند از همه سویت
هوش مصنوعی: در جمع عاشقان، تو همان جایگاه مقدسی هستی که همه به خاطر وفاداری و عشق به تو به سجده درمیآیند و از همه سو به تو روی میآورند.
آیا تو خود ای آهوی مشکین بکجاییکز هر طرفی گمشدگانند ببویت
هوش مصنوعی: آیا تو، ای آهوی خوشبو، به جایی رفتهای که بوی تو از هر طرف، گم شدگان را به سوی خود میکشاند؟
زنهار به بیهوده ناصح نکنی گوشکز صحبت ما منع کند بیهده گویت
هوش مصنوعی: محتاط باش که به نصیحت بی‌فایده کسی گوش ندهی، چرا که این سخن میتواند تو را از صحبتهای ما باز دارد و گفتار نادرست را بر تو تحمیل کند.
اهلی بده از دست سبوی می و خوشباشزان پیش که بر سنگ زند چرخ سبویت
هوش مصنوعی: بهتر است اکنون از شراب بنوشی و لذت ببری، زیرا ممکن است روزی دچار مشکلاتی شوی که دیگر نتوانی از این زیباییها بهرهمند شوی.