شمارهٔ ۶۰۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر با بیان احساسات عمیق خود، به عشق و کشش به سوی معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید دلش امروز فقط به سمت معشوق می‌رود و حضور او برایش جذاب و دل‌انگیز است. شاعر همچنین به بی‌حالی و بی‌رقتی زندگی بدون معشوق اشاره دارد و می‌گوید که زندگی‌اش تنها از بوی معشوق زنده است. در پایان، شاعر از آرزوی دیدار معشوق و آثار جدایی صحبت می‌کند و از او می‌خواهد که به سویش برگردد.
شوقی دگر امروز دلم سوی تو داردگویا کششی از طرف موی تو دارد
هوش مصنوعی: امروز دل من اشتیاقی تازه به سوی تو دارد و به نظر میرسد که جذابیتی از طرف موی تو احساس میشود.
دل میبردم سوی تو پیداست که مرغمآهنگ کمانخانه ابروی تو دارد
هوش مصنوعی: دل من به سوی تو میتازد، واضح است که حالم مثل پرندهای است که به سمت کمان خانه ابروهای تو پرواز می‌کند.
از زندگیش دل چو صبا جز رمقی نیستوین زندگی از جان نه که از بوی تو دارد
هوش مصنوعی: زندگی او مانند نسیمی شده که دیگر توان و رمقی ندارد و این زندگی تنها به خاطر یاد توست، نه به خاطر جانش.
بر خاک سر کوی تو خوابد بفراغتعیشی عجب است اینکه سگ کوی تو دارد
هوش مصنوعی: بر روی خاک سر کوی تو، آنجا که زندگی و خوشی است، خوابیدن آنجا بسیار شیرین و لذتبخش است. جالب اینجاست که حتی سگ این کوی هم از زندگی در اینجا بهرهمند است.
اهلی ز پی مردنش اسباب مهیاستبازآ که همین آرزوی روی تو دارد
هوش مصنوعی: اهلی برای مرگش آماده شده، برگرد که همین آرزوی دیدن روی تو را دارد.