شمارهٔ ۶۳۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و هوای عاشقانه و خواسته‌های شاعر از معشوق می‌پردازد. شاعر به شاه حسن اشاره می‌کند که به او قدرت و مقام اعطا کرده است، اما حالا به محبت و توجه او نیاز دارد. او از عشق خود به معشوق و تلاش برای یافتن عشق حقیقی صحبت می‌کند و به معانی عمیق و جوهر عشق اشاره دارد. همچنین از خستگی خود و جستجوی شراب وصال می‌گوید و در نهایت خواستار بازگشت رونق و نشاط به بزم عشق است.
ای شاه حسن آنکه ترا تخت و تاج دادما را بگوشه نظری احتیاج داد
هوش مصنوعی: ای شاه حسن، کسی که به تو تخت و تاج داد، به ما هم نیاز به توجه و نظری از طرف تو بخشید.
جام جم از حقیقت لعلت خبر نداشتعشقم نشان بجوهر جام زجاج داد
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که «جام جم» (نمادی از کمال و حقیقت) از واقعیت عشق و زیباییاش بیخبر بود، و عشقی که من داشتم، نشانی از آن زیبایی و کمال را در جام زجاج (جامی شفاف و ظاهری) نشان داد.
جانم نماند هیچ تو دانی و تن دگرتا کی توانم از ده ویران خراج داد
هوش مصنوعی: جان من به هیچ چیز نمانده و تو خود میدانی، اما تا چه زمانی میتوانم از این خانه ویران، مالیات پرداخت کنم؟
من خسته حریصم و جویم شراب وصلدلبر طبیب حاذق و صبرم علاج داد
هوش مصنوعی: من خسته و بیتاب هستم و به دنبال نوشیدن شراب وصال معشوقم میگردم. طبیب ماهری که بتواند دردهای قلبم را درمان کند و صبر و تحملم را تسکین دهد.
ساقی بیا که رونق ازین بزم رفته بوداهلی دگر بگوهر نظمش رواج داد
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا که شادابی این مهمانی از بین رفته است. کسی دیگر با زیبایی و نظم جدیدش، جان تازهای به این مجلس داده است.