شمارهٔ ۷۰۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره غم و دردهای انسانی و تأثیرات آن بر دلها و روحیات انسان‌هاست. شاعر از زندگی سخت و غصه‌بار می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که باید در برابر این مشکلات صبر و استقامت نشان داد. او می‌گوید که اگرچه جهان پر از مکر و فریب است، اما شناخت و عشق به حقیقت می‌تواند انسان را از غم‌ها رهانیده و او را به سعادت برساند. در پایان، شاعر بر اهمیت صبر تأکید کرده و آن را کلید دستیابی به خوشبختی می‌داند.
چار دیوار جهان کز غصه دلها خون کندنم کشید از خون ما کس تکیه بر آن چون کند؟
هوش مصنوعی: این دنیا که چهار دیوارش ما را از غم و اندوه سرشار می‌کند، از خون دل ما نم کشیده است. حالا چه کسی می‌تواند بر آن تکیه کند؟
سر فرو بر در می و رندی که از مکر جهاندر زمین خواهی فرو رفتن گرت قارون کند
هوش مصنوعی: سر خود را به در میکوب و سعی کن که از فریبهای دنیای مادی دور بمانی، زیرا اگر متمولترین افراد هم تو را فریب دهند، همچنان در زمین گم میشوی.
ناله کم کن ایدل از دردش و گر نالی چو نیناله یی باری که دردی از دلی بیرون کند
هوش مصنوعی: عزیزم، نالهات را کم کن. اگر میخواهی ناله کنی، مثل نی ناله کن، تا درد دل را بیرون بریزی.
آتش ما گر بود در جان مجنون همچو شمعمرغ نتواند که منزل بر سر مجنون کند
هوش مصنوعی: اگر آتش عشق ما در وجود مجنون وجود داشته باشد، هیچ پرندهای مانند شمع نمیتواند بر سر مجنون نشسته و آرام بگیرد.
ترک خوبان کی کند عاشق بطعن و سرزنشبلکه گفت و گوی مردم شوق او افزون کند
هوش مصنوعی: محبوبان کیستند که عاشق را با انتقاد و سرزنش آزار دهند؟ بلکه حرفهای مردم باید شوق او را بیشتر کند.
اهلی اکسیر سعادت نیست غیر از صابریکیمیای صابری درویش را قارون کند
هوش مصنوعی: تنها راه رسیدن به خوشبختی صبر کردن است؛ چراکه صبر می‌تواند یک درویش را به ثروتی بزرگ تبدیل کند.