شمارهٔ ۷۵۸
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مسائل عشق، مقدرات و روزگار می‌پردازد. شاعر به نوعی از سرنوشت و تقدیر گله‌مند است و از رفتار بخت با خود و دیگران صحبت می‌کند. در آنجا که عشق و معشوقه به او توجه می‌کند، احساس شگفتی و حیرت می‌نماید. سخن از گذر زمان و وفای یار دارد، که با آمدن معشوق زندگی جدیدی را به او هدیه می‌دهد. در نهایت، شاعر به پیری و فداکاری در جوانی اشاره می‌کند و وضعیت انسان‌ها در مقابل زمان و عشق را توصیف می‌کند.
جایی که فلک پیش بتان پشت دوتا کردمحراب نشین پشت بدیوار چرا کرد
هوش مصنوعی: در جایی که آسمان به خاطر زیباییهای بتان، از خود گذشتگی نشان داد، شخصی که در محراب عبادت مینشیند، چرا باید پشت به دیوار کند و این عمل را انجام دهد؟
منت چه نهد بخت اگر یار قدح دادبر تشنه لبان رحم نه او کرد خدا کرد
هوش مصنوعی: اگر یار به تشنهلبان جام بدهد، باید به بختش فکر کند و ببیند چه لطفی به او کرده است. اینکه یار به او رحم نکرده، بلکه این خود خداوند بوده که چنین نعمت و رحمی را ارزانی داشته است.
ما در عجب از طالع خویشیم که آن شوخمست آمد و چشمی بغلط جانب ما کرد
هوش مصنوعی: ما در تعجب از سرنوشت خود هستیم که آن معشوق بازیگوش و شاداب چگونه به ما نگاهی چالاک و فریبنده انداخت.
بر عمر وفا نیست ولی یار چو آمدعمری دگرم داد چه بر وعده وفا کرد
هوش مصنوعی: عمر انسان پایدار نیست، اما وقتی یار به سراغم آمد، احساس کردم که یک عمر دیگر به من هدیه شده است و او به وعدهاش وفا کرد.
اهلی سگ پیری است که سرمایه پیریدر پای جوانان قباپوش فدا کرد
هوش مصنوعی: اهلی به نوعی به زندگی و تجربیاتش اشاره می‌کند که تمام آنها را برای جوانان فدا کرده است. او مانند سگی پیر است که با وفاداری خود، تمام منافع و سرمایهاش را برای نسلهای جوانتر قربانی کرده است.