شمارهٔ ۷۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی‌های آن می‌پردازد. او به نرگس، که نماد زیبایی و عشق است، اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق در هر زبانی زیباست. شاعر از زاهدان می‌پرسد که کجا رفته‌اند غیرت عشق و اینکه آن‌ها چگونه به عاشقان خود بی‌اعتنا هستند. او به مکان مقدسی اشاره می‌کند که در آن خاک پاکان است و از نسیم خوشی یاد می‌کند که به عشق و زیارت می‌انجامد. شاعر معتقد است که دل عاشقان هرگز خراب نمی‌شود، زیرا همیشه تحت تأثیر عشق قرار دارند. در نهایت، او از حالت مستی و شادی ناشی از عشق و زیبایی بتان سخن می‌گوید و اشاره به طهارت وجودی عاشق دارد.
بیا که نرگس ساقی بشارتی داردسر نیاز صراحی اشارتی دارد
هوش مصنوعی: بیا که نرگس، ساقی، پیامی خوش آورده و سر نیاز، از صراحی نشانهای دارد.
بهر زبان که بود حرف عشق باشد نیکسخن بفهم که هرکس عبارتی دارد
هوش مصنوعی: هر کسی به زبان خود از عشق صحبت می‌کند و باید خوب بفهمی که هر کس به شیوهای خاص عشق را بیان می‌کند.
کجاست غیرت عشقت که زاهد از نخوتبعاشقان تو چشم حقارتی دارد
هوش مصنوعی: محبت و غیرت تو کجا رفته که زاهدان با خودپسندی به عاشقان تو با تمسخر نگاه میکنند؟
بکعبه سر کویت که خاک پاکان استخوشا صبا که مجال زیارتی دارد
هوش مصنوعی: خوشا به حال نسیمی که به کوی تو میوزد و خاک آنجا را به دوش میکشد، زیرا آنجا محل عبادت پاکان است.
بخاکپای تو کز خاک ره کسم نشناختمگر کسیکه درین ره بصارتی دارد
هوش مصنوعی: تنها کسی که در این مسیر بینش و درک دارد، میتواند تو را بشناسد، حتی اگر دیگران فقط به خاک پای تو توجه کنند و تو را از دور ببینند.
خراب چون نشود خانه دل عشاقکه هر دم از ستم عشق غارتی دارد
هوش مصنوعی: خانه دل عاشقان هرگز خراب نمی‌شود، چرا که هر لحظه تحت تأثیر درد و رنج عشق است و این رنج آن‌ها را قویتر می‌کند.
بخون دیده طهارت همی کند اهلیاگرچه مست بتان شد طهارتی دارد
هوش مصنوعی: چشم خود را به پاکی میسازد، حتی اگر به مستی معشوقان سرگرم باشد، هنوز پاکی در درونش وجود دارد.