شمارهٔ ۷۹۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق عاشقانه و ارتباط قلبی میان دو نفر است. شاعر اشاره می‌کند که دلش بهتر است پیغامی از محبوبش بفرستد تا خود او. او از قلبش می‌گوید که در کلماتش، احساسات واقعی‌اش را به تصویر می‌کشد. شاعر همچنین به آرزوی وصال و دریافت پیام‌ها و نشانه‌هایی از معشوق اشاره می‌کند و به ظرفیت عشق و قدرت کلمات در زندگی اشاره دارد. در نهایت، او به زیبایی و خاص بودن معشوق و تأثیرش در زندگی‌اش می‌پردازد و عشق را با مفاهیم مختلفی چون رحمت و هنر در هم می‌آمیزد.
دور از تو دل من به که پیغام فرستدپیغام همان به که دلارام فرستد
هوش مصنوعی: دل من بدون تو نمیتواند پیغامی به کسی بدهد؛ بهتر است که این پیام را به کسی بفرستم که باعث آرامش و خوشحالیام میشود.
پیش تو حکایت بزبان دل و جان استآنجا رقم خامه دل خام فرستد
هوش مصنوعی: حکایت و داستانی که در دل و روح من وجود دارد، در نزد تو به زبان عشق بیان میشود و آنجا، قلم دل خام، احساسات پاک و بیواسطهام را منتقل می‌کند.
گر نامه نویسد دلم از خون جگر همکو طایر همت که بر آن بام فرستد
هوش مصنوعی: اگر دل من نامهای بنویسد از عمق درد و رنج، آیا پرندهای از همت وجود دارد که این نامه را به آن بلندیها ببرد؟
خواهم بدعا حرفی از آن لب که چو عیسیجان تازه کند گر همه دشنام فرستد
هوش مصنوعی: میخواهم از دعا بگویم که از آن لب، جان تازهای به من ببخشد، حتی اگر همه به من دشنام دهند.
لب تشنه آن رشحه کلکم مگرم بختاین رحمت خاص از کرم عام فرستد
هوش مصنوعی: آنکه لب تشنه است، مانند من از رحمت خاصی که از فضل عمومی به من میرسد، بهرهمند شود.
نرگس برهش دیده سپید است چو یعقوبتا بوی خود آن سرو گلندام فرستد
هوش مصنوعی: نرگس، با چشمان سفیدش، شبیه یعقوب است که به دنبال بویی از آن سرو بلند قامت میگردد.
هرگز نکند یاد من آن آهوی مشکینهم باد که بویی بهر ایام فرستد
هوش مصنوعی: هرگز فراموش نخواهد کرد یاد من آن آهوی زیبا که بویی برای روزهای خوب بفرستد.
اهلی چکند عرض هنر نزد کسی کوخاتم بسلیمان و به جم جام فرستد
هوش مصنوعی: کسی که بتواند هنر خود را به فردی نشان دهد که دارای قدرت یا ویژگیهای فوقالعاده است، نیازی به نشان دادن هنر خود ندارد. چرا که در برابر چنین شخصی، هنر و مهارت او به چشم نمیآید.