شمارهٔ ۸۲۹
هوش مصنوعی: این شعر به قدردانی و شکرگزاری می‌پردازد که جهان و فرصت‌ها برای شاعر فراهم شده است. او به روابط و هم‌نشینی‌هایش اشاره می‌کند و می‌گوید که در آسمان امید، اشکال جدیدی از مرادها و آرزوها وجود دارد. همچنین، نشان می‌دهد که چگونه سعادتمند بودن و بهره‌مندی از زندگی به دیگران نیز کمک می‌کند. در نهایت، شاعر از زیبایی صبح و شام یاد می‌کند و ابراز خوشحالی می‌کند که همه این‌ها به برکت جامعه و روابطش به دست آمده است.
از بهر قتل عاشق دلخسته چشم یارتیغی کشیده از مژه همچون زبان مار
هوش مصنوعی: چشم معشوق مانند تیغی که به خاطر کشتن عاشق دلbroken کشیده شده، به شدت خطرناک و تیز است، مانند زبانی که از مار بیرون آمده باشد.
پاس دل است مایه هر دولتی که هستهان ای پسر گر اهل دلی دل نگاهدار
هوش مصنوعی: نگهداری از دل و احساسات، اساس و پایهی هرگونه موفقیت و قدرتی است. ای پسر، اگر اهل دل هستی، باید مواظب دل خود باشی.
ساقی بجرعه یی بنشان گرد هستی امتا از میان ما و تو برخیزد این غبار
هوش مصنوعی: ای ساقی، یک جرعه به من بده تا گرد و غباری که میان من و تو وجود دارد، از بین برود و به نوعی از حالت دنیوی خارج شوم.
دست بتی بگیر و بگو عالم آب برجامی شراب درکش و گو سیل غم ببار
هوش مصنوعی: دست مجسمهای را بگیر و بگو به او که کسی آب را در جام شراب بریزد و بگو که غمها همچون سیل بریزد.
اهلی چه گوشه گیر شوی هیچکاره ییبا مردم زمانه بسر بردن است کار
هوش مصنوعی: اگر گوشهگیر و بیحاصل باشی، در واقع زندگی کردن با مردم و همراهی با آنهاست که ارزش دارد.