شمارهٔ ۸۴۷
هوش مصنوعی: این شعر حاکی از احساسات عمیق عاشقانه و تأثیر عمیق نگاه محبوب بر دل عاشق است. شاعر از سوختن خود به خاطر عشق می‌گوید و با شکرگزاری اشاره می‌کند که وجود محبوب باعث روشنی و شادابی دلش شده است. او از محبوب می‌خواهد که همچنان با نگاهی به او، محبتش را نشان دهد. همچنین، شاعر به زیبایی و تاثیرگذاری نگاه محبوب اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که چقدر این نگاه می‌تواند دل را بسوزاند و احساسات را تحت تاثیر قرار دهد. در کل، شعر بیانگر عشق و تأثیر آن بر روح و دل است.
هجران گذشت و نوبت دیدن رسید بازنور دو دیده کوری دشمن رسید باز
هوش مصنوعی: فراق و دوری تمام شد و حالا زمان دیدار فرا رسیده است. دوباره نور دو دیده دشمن به ما نزدیک شده است.
شکر خدا که طایر دولت شکار شدشهباز عاشقان به نشیمن رسید باز
هوش مصنوعی: خوشا به حال ما که پرندهی خوشبختی پیدا شد و آن عقاب عاشقان به خانهاش بازگشت.
چشم تو روشن ای دل مهجور کز سفرآن توتیای دیده روشن رسید باز
هوش مصنوعی: چشم تو روشن، ای دل تنها و دور از محبوب، که از سفر برگشتی و این نورانی که در چشمانت دیده میشود، به تو عودت کرده است.
چشمم هنوز شمع جمالش ندیده سیراشک نشاط بین که بدامن رسید باز
هوش مصنوعی: چشمم هنوز نتوانسته از زیباییاش سیر شود، اشک شوقی که از سر خوشحالی میریزد، دوباره به دامنش رسید.
سیری ندارد از خط و خالش دلم دگرمور حریص بین که بخرمن رسید باز
هوش مصنوعی: دل من هیچگاه از خط و خال او سیر نمیشود. مانند موری که به خوشهای از خرمن رسیده، همیشه به دنبال او هستم.
اهلی بر آن نبود که گوید حدیث شوقاما چه چاره قصه بگفتن رسید باز
هوش مصنوعی: اهلی نمیتوانست دربارهی عشق و شوق صحبت کند، اما وقتی زمان بیان داستان فرا رسید، چارهای جز گفتن نداشت.