شمارهٔ ۸۸۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و پیوند عمیق با معشوق است. شاعر از عشق خود به دلدار سخن می‌گوید و اعلام می‌کند که تا ابد به این عشق وفادار خواهد ماند. او در پی دست یابی به شربت عشق و دیدار معشوق است. شاعر به تفاوت ایمان و کفر اشاره می‌کند و بر اهمیت صداقت در این مسیر تأکید دارد. همچنین می‌گوید که برای واقعی بودن در عشق، بیداری و آگاهی لازم است و نمی‌توان صرفاً خواب‌زده بود. در نهایت، او به نقد جامعه‌ای می‌پردازد که در آن درد و رنج عشق وجود دارد و معتقد است که کسانی که در پی آرامشند، دیوانه‌وار در پی مشکل‌آفرینی برای خود و دیگران هستند.
دلا چو باز گریزان ز وصل مردم باشدمی بهر که بر آری دمی دگر گم باش
هوش مصنوعی: ای دل، وقتی که از وصال مردم دوری میکنی، لحظهای بایست و سپس دوباره ناپدید شو.
اگر هوای نشستن به صحبتی داریدرون میکده بنشین مصاحب خم باش
هوش مصنوعی: اگر دوست داری با کسی گفتگو کنی، بهتر است که به میکده بروی و با دوستانی که در حال نوشیدن هستند، وقت بگذرانی.
مباش بیهده گو بلبل خوش الحان شوگهی خموش نشین گاه در تکلم باش
هوش مصنوعی: بیهوده صحبت نکن و فقط به آواز خوش خود بپرداز. گاهی سکوت کن و زمانی هم صحبت کن.
به رغم مدعیان همچو شمع اگر سوزیمیان آتش سوزنده در تبسم باش
هوش مصنوعی: اگرچه عدهای ادعا میکنند، اما مثل شمعی که در آتش میسوزد، در حالی که در درون خود آتش سوزندهای را تحمل می‌کند، باید با لبخند به زندگی ادامه دهی.
هوای مسند شاهی چه میکنی اهلیگدای گوشه نشین شو بصد تنعم باش
هوش مصنوعی: ای اهلی، به چه فکر میکنی که در آرزوی مقام و قدرت شاهی هستی؟ بهتر است که به زندگی ساده و بیدغدغه خود بپردازی و از نعمتهای کوچک لذت ببری.