شمارهٔ ۹۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل‌مشغولی‌ها و مسائل دنیوی بی‌توجهی دارد و به نظر می‌رسد که ارزش‌ها و احساسات خود را برتر از دنیا و نام و مقام می‌داند. او به هیچ قیمتی دل خود را به غم و رنج نمی‌دهد و هرگونه نزاع و رقابت با دیگران را بی‌فایده می‌داند. همچنین، از عشق و محبت به معشوقش به‌گونه‌ای یاد می‌کند که آن را بسیار ارزشمند می‌داند و حاضر نیست آن را با چیز دیگری مانند قدرت و ثروت عوض کند. در نهایت، او به عشق و محبت به محبوبش بسیار پایبند است و آن را بر تمام دنیای مادی ترجیح می‌دهد.
شبها چو سگان در طلبت در بدر افتمچون روز شود سرنتهم بیخبر افتم
هوش مصنوعی: در شبها مانند سگها در جستجوی تو کمین کرده و از تلاشم دست نمیکشم، اما زمانی که روز میشود، بیخبر و غافل از تو میمانم.
در پای تو گر سر فکند از تن من تیغبرخیزم و در پای تو بار دگر افتم
هوش مصنوعی: اگر برای تو جانم را در راهت فدای کنم و به زمین بیفتم، دوباره برای تو سر برمیدارم و باز به خاک میافتم.
مست از می شوق تو چنانم که بکویتگر پانهم از غایت مستی بسر افتم
هوش مصنوعی: من از عشق و شوق تو آنقدر سرمست و غرق در شادی هستم که اگر حتی با پای خود به سوی تو بیایم، ممکن است از شدت مستی به زمین بیفتم.
تا چند ببوی خوشت ای آهوی مشکیندر کوه و بیابان چو نسیم سحر افتم
هوش مصنوعی: ای آهوی زیبا که بوی خوشی داری، تا کی باید به یاد تو باشم؟ در کوه و دشت، مانند نسیم صبحگاه، جانم را تحت تأثیر خود قرار میدهی.
پروانه وش ای شمع بتان در نظر تومیسوزم ازین غم که مباد از نظر افتم
هوش مصنوعی: ای شمع زیبا، من همچون پروانهای در پیش تو میسوزم و از این نگرانی ناراحتم که مبادا از دید تو دور شوم.
با شیر زدم پنجه بعشق تو و امروزدر پای سگان تو بخون جگر افتم
هوش مصنوعی: من با عشق تو، قدرت و شجاعت خود را به کار گرفتم، اما امروز به خاطر عشق تو در زیر پای مخالفانم و به سختی افتادهام.
تا چند نشینم بدر صومعه اهلیبرخیزم و با مطرب و معشوقه در افتم
هوش مصنوعی: چند وقت دیگر باید در این دنیای محدود بنشینم؟ تصمیم دارم برخیزم و با هنرمند و محبوبم به خوشگذرانی بپردازم.