شمارهٔ ۱۰۳۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و درد ناشی از آن است. شاعر احساس غیرت و عواطف شدید خود را نسبت به معشوق ابراز می‌کند و از ستم‌ها و مصائبی که از طرف معشوق می‌کشد، سخن می‌گوید. او به شدت نسبت به عشقش وابسته است و حاضر است در برابر درد و رنج، فدای آن عشق شود. همچنین به تمثیل‌هایی از حرم و کعبه اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که این عشق برایش مقدس و ارزشمند است. شاعر در این شعر به زیبایی و شکوه عشق و چالش‌های آن پرداخته است.
کاش آنزمان که سوخته میشد ستاره اممیسوخت اول این جگر پاره پاره ام
هوش مصنوعی: ای کاش آن زمان که ستارهام در آتش سوخت، این دل شکسته و پارهپارهام اولین چیزی بود که میسوخت.
گاهی که تیغ خشم کشی، در میانه اموانگه که بزم عیش کنی بر کناره ام
هوش مصنوعی: گاهی که به شدت عصبانی میشوی و بر من غضب میکنی، و گاهی هم وقتی در حال خوشگذرانی و لذت بردن هستی، کنار من هستی.
چندانکه بیش بنگرمت تشنه تر شومز آب حیات سیر نسازد نظاره ام
هوش مصنوعی: هرچه بیشتر به تو نگاه میکنم، احساس نیاز و تشنگیام بیشتر میشود؛ چرا که فقط تماشای تو نمیتواند من را سیراب کند.
تا کی خورم چو صورت سنگ از زمانه زخممن سخت دل نه آدمیم سنگ باره ام
هوش مصنوعی: من نمیتوانم به اندازهٔ سنگ، زخمهای زمان را تحمل کنم و سختیها نظیر سنگ دل نیستند. من آدمی هستم که میتوانم احساس کنم و درد بکشم.
بهر خدا شفاعت یاران مکن قبولزارم بکش که نیست جز این هیچ چاره ام
هوش مصنوعی: بدون در نظر گرفتن شفاعت و کمک دوستانم برای من، به خاطر خدا تحمل نمیکنم و هرچه که هست، به مدت و حال زارم تن میدهم، چون غیر از این راهی برای حل مشکل من وجود ندارد.
ایشمع حسن اینهمه گرمی چه حاجتستمن آن خخسم که منتظر یکشراره ام
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که وقتی زیبایی و جذابیت وجود دارد، دیگر چه نیازی به گرما و هیجان است؟ من خودم را آماده کردهام و منتظرم تا یک جرقه یا شعله کوچک، همه این احساسات را به اوج برساند.
جان گر قبول ورنه قبول اختیار ازوستاهلی درین معامله من هیچکاره ام
هوش مصنوعی: اگر جان بپذیرد که این راه را برود خوب است، وگرنه انتخاب و اختیار تنها از اوست. من در این کار هیچ نقشی ندارم.