شمارهٔ ۱۰۳۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و طنازی معشوق است که به قد و ناز او اشاره می‌کند. شاعر از جذابیت معشوق می‌گوید و اینکه هرچند درد و رنج می‌کشد، محبت و عشق او را نمی‌تواند فراموش کند. در عین حال، شاعر به تسلیم شدن در برابر زیبایی معشوق اشاره می‌کند و اعتراف می‌کند که حتی در برابر ظلم و بی‌اعتنایی او، باز هم دل از عشق او برنمی‌دارد. نهایتاً، در این شعر به عرفان و عبودیت نیز اشاره شده که باید در برابر خداوند و زیبایی‌هایش تسلیم شد.
تا کی خمار محنت آن سیمبر کشماو می خورد بمردم و من دردسر کشم
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که به خاطر دلشکستگی از آن زن زیبا رنج میبرم. او در حال نوشیدن شراب و خوشگذرانی است و من هنوز درگیر مشکلات و غمهای خود هستم.
درد مرا بغیر چه نسبت که مدعیخار از قدم بر آرد و من از جگر کشم
هوش مصنوعی: درد من با چه چیزی ارتباط دارد وقتی که کسی برای رسیدن به هدفش، از مشکلات کوچک بیاعتنا عبور می‌کند و من دارم از عمق وجودم رنج میبرم.
ظاهر شود خرابی عالم ز سیل اشکروزی که من گلیم خود از آب برکشم
هوش مصنوعی: وقتی که من بتوانم خود را از مشکلات و سختیها رها کنم و به ساحل آرامش برسم، آن وقت خرابیهای جهان نیز نمایان خواهد شد.
من مست خود مرادم و ناصح مرا ز میچندانکه منع بیش کند بیشتر کشم
هوش مصنوعی: من در حالت مستی و شوق خود به سر میبرم و هرچقدر که نصیحتکنندهام بخواهد مرا از نوشیدن منع کند، من بیشتر به سمت این کار میروم.
گر نوشم از سفال سگان تو دردییبهتر ز آب خضر که از جام زرکشم
هوش مصنوعی: اگر از ظرف سفالی سگهای تو بنوشم، دردی بهتر از آبی که از چشمهی خضر مینوشم، احساس میکنم؛ حتی اگر آن آب در جام طلا باشد.
بعد از هزار سال که یکجام دادیمبختم امان نداد که جام دگر کشم
هوش مصنوعی: پس از هزار سال که یکبار پیمانه را پر کردیم، قسمت من اجازه نداد که دوباره پیمانهای پر کنم.
اهلی بهل که ناوک او در دلم بودحیف است تیر یار که از دل بدر کشم
هوش مصنوعی: عزیز من، نغمهای که در دل داشتم، نمیتوانم فراموش کنم. چه زیباست که عشق او هنوز در وجودم باقی مانده و نمیتوانم از دل خود دورش کنم.