شمارهٔ ۱۰۴۳
هوش مصنوعی: شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و احساسی، احساسات عمیق خود را درباره غم و عشق بیان می‌کند. او آرزو دارد که با اشک‌های خود، غم و محنت را از جهان پاک کند و به نوعی خواهان رهایی از دردها و زخم‌های قلبی‌اش است. او همچنین به دیوانگی عشق اشاره می‌کند و معتقد است که نیاز به رهایی از عقل و خرد دارد تا بتواند احساساتش را بهتر درک کند. در نهایت، شاعر با اشاره به مشروب و شادی، به دنبال آرامش و طراوت معنوی از طریق عشق و از بین بردن غم‌هایش است.
چو بینم هر دمت با غیر از غیرت خراب افتمتو دست دیگری گیری و من در اضطراب افتم
هوش مصنوعی: هر بار که ببینم تو با کسی دیگر هستی و به راحتی کنار او میگردی، من ناراحت و نگران میشوم. تو دست دیگری را میگیری و من در دل خود دچار اضطراب میشوم.
چو آیی با رقیبان روزها اندر لب جوییچنانم آتشی در دل فتد کز غم کباب افتم
هوش مصنوعی: وقتی با رقیبانم به کنار جوی آب میروم، چنان آتشی در دلم شعلهور میشود که از غم به تفتیدهای همچون کباب در میآیی.
خوشم با دوزخ هجران بهشتی رو از آن خوشترکه بینم با رقیبت یار و از تو در عذاب افتم
هوش مصنوعی: من با عذاب جدایی مثل جهنم هم سر میکنم، اما خوشتر است که این عذاب را تحمل کنم تا این که تو را با کسی دیگر ببینم و خودم در درد و رنج باشم.
ندانم شهسوار من کجا با غیر خواهد شدهوس دارم که گردم سایه او را در رکاب افتم
هوش مصنوعی: نمیدانم سوار کار من با چه کسی خواهد رفت، اما آرزو دارم که سایهاش شوم و در کنار او قرار گیرم.
چو اهلی خوابم از اندیشه او رفت و میسوزمبیا ساقی مگر آسوده یکدم از شراب افتم
هوش مصنوعی: وقتی که خوابم برد و فکر او از ذهنم دور شد، احساس میکنم که در آتش اشتیاق میسوزم. بیا ای ساقی، شاید با نوشیدن شراب لحظهای آرام بگیرم.