شمارهٔ ۱۰۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به ابراز احساسات عاشقانه و درد و رنج شاعر از دوری معشوق اشاره دارد. شاعر خود را در درد عشق غرق شده و از بی‌توجهی و محرومیت از وصال معشوق گله‌مند است. او به خاطر عشقش در عذاب است و در حالی که خاموش شده، درونش پر از ناله و آه است. شاعر از معشوق می‌خواهد که راز عشق را پنهان کند، اما خود را در حالتی از خرابی و رنج می‌بیند. در نهایت، او به زیبایی معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که در برابر این زیبایی، جان پاکش را در نظر نمی‌گیرد.
چون چشم حسرت از تو بسرو سهی کنیمآهی کشیم و دل ز کدورت تهی کنیم
هوش مصنوعی: وقتی به یاد تو میافتیم و بر زیباییات حسرت میخوریم، آهی از دل میکشیم و دلمان را از ناامیدیها خالی میکنیم.
بر ما صفای خاک نشینی حرام بادگر نسبتش به مسند شاهنشهی کنیم
هوش مصنوعی: زندگی ساده و بیآلایش ما در خاک، برای ما باید محترم و ارزشمند باشد و نباید آن را به مقام و ثروت پادشاهان وابسته کنیم.
دل زین چمن بزخم تو چون سیب سرخروسترو زردی آن بود که هوای بهی کنیم
هوش مصنوعی: دل من از زخم تو مانند سیب قرمز است و تیرگیای که در آن پیدا شده به خاطر این است که ما هوا و شرایط خوب را فراموش کردهایم.
هرچند آگهند حریفان ز حال ماما هم نظر ز عالم کار آگهی کنیم
هوش مصنوعی: اگرچه رقیبان از وضعیت ما باخبرند، ما هم از وضعیت آنها بیخبر نیستیم و به دقت نظارهگر هستیم.
دزدیده آهوی تو نبینیم چون رقیبما شیر مشربیم چرا روبهی کنیم
هوش مصنوعی: ما آهوی تو را نمیبینیم و مثل رقیب که شیرغذا میخورد، به دنبال شکار نیستیم، پس چرا باید مانند روباه، به دزدیدن بپردازیم؟
ما از درت بکعبه چو مجنون نمی رویمدیوانه نیستیم که این گمرهی کنیم
هوش مصنوعی: ما به خاطر عشق و باور خود به تو، مانند مجنون به خانه کعبه نمیرویم. ما دیوانه نیستیم که با چنین کارهایی خود را گمراه کنیم.
اهلی نظر چو آینه بر غیر او خطاستهرچند ساده لوح کی این ابلهی کنیم
هوش مصنوعی: اگر کسی به غیر از او نگاه کند، مانند این است که در آینه به تصویر دیگری خیره شده باشد. حتی اگر فردی سادهدل باشد، نباید دچار این اشتباه شود.