شمارهٔ ۱۱۰۶ - اهلی شیرازی

نه کس ز بهر تو یارم نه یار کس من همنه دوست غیر تو دارم کسی نه دشمن هم

طمع بعمر ابد از حیات وصلم بودکنون ز هجر تو راضی شدم بمردن هم

دریغ کشت جوانی که برق پیری سوختبرفت خرمی ما بباد و خرمن هم

نشاط گمشده می جویم و نمی یابمز عیش مطرب و ساقی و گشت گلشن هم

فغان ز تیره شبی، وه کجا شد آن شبهاکه آمدی بدرم مه زبام و روزن هم

جفا کش همه خلقیم و دست ما کوتاهنمیرسد بگریبان کس بدامن هم

چراغ اهلی دلخسته برفروز از وصلکه جان چو شمع گدازد ز فرقت و تن هم