شمارهٔ ۱۱۳۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وابستگی عمیق به محبوب است. شاعر از ایثار و بخشش در دین و عشق سخن می‌گوید و از محبوب می‌خواهد که یارش باشد، زیرا خدا نیز یار او خواهد بود. شاعر به تنهایی و گم‌شدگی‌اش بدون محبوب اشاره می‌کند و بیان می‌کند که زندگی‌اش به خاطر عشق به محبوب شیرین و پرمعناست. او همچنین به این نکته اشاره دارد که حتی در مرگ و فنا، عشق و تشنگی‌اش برای دیدار محبوب باقی خواهد ماند. در مجموع، این شعر احساس عمیق وابستگی و عشق را به تصویر می‌کشد.
بگذر ز آب خضر و دم از جام جم مزناینها حکایتی است قدح نوش و دم مزن
هوش مصنوعی: از کنار آب خضر که نشانهای از جاودانگی است عبور کن و به جام جم فکر نکن. اینها فقط داستانهایی هستند که مربوط به نوشیدن شراب و عیش و نوش میشوند.
دوزخ نه زان ماست دلا فال بد مزندر عیش کوش و قرعه همت بغم مزن
هوش مصنوعی: جهنم مربوط به ما نیست، دل نگران نباش و بدشگون نبین. به شاد زندگی کن و اجازه نده که غم تو را درگیر کند.
ای آه سینه سوز مکن شعله را بلندبر بام بی نشانی ما این علم مزن
هوش مصنوعی: ای آه، سینهسوز من، شعله را بر بام ما بلند نکن، زیرا ما بیعلامت و نشانی هستیم. این علم را به کار نبر.
خوبان ز خلق نازک خود کم نمی کنندای بی نصیب طعنه بر اهل کرم مزن
هوش مصنوعی: خوبان به خاطر احساسات لطیف و زیبای خود هرگز از محبت و خوبی دریغ نمیکنند. بنابراین، ای کسی که از این محبت بینصیب هستی، به کسانی که نیکوکارند طعنه نزن.
ما از کدورت این نفس سرد می زنیمایچشمه حیات تو خود را بهم مزن
هوش مصنوعی: ما به خاطر سختیها و تیرگیهای نفس، به سر و صدا افتادهایم. ای چشمه حیات، خودت را به هم نزن.
چون ذره نا امید مشو ز آفتاب وصلهمت بلند دار و به پستی قدم مزن
هوش مصنوعی: هرگز ناامید نشو و مانند ذرهای کوچک غمگین نباش؛ بلکه به نور و روشنی عشق امیدوار باش. همیشه بلندپروازی کن و به سمت اوجها برو، نه اینکه به پایین بیفتی.
ساقی ز بیش و کم نظرش بر صلاح ماستاهلی شراب نوش و دم از بیش و کم مزن
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب به دست ساقی به نفع ماست، پس بیخود به جزئیات دقت نکن و فقط از لذت آن بهرهمند شو.