شمارهٔ ۱۱۷۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و رنج ناشی از شکست دل و محبت است. شاعر احساس ناتوانی و غم را بیان می‌کند و به سنگدلی دیگران اشاره دارد. او از زیبایی‌ها و معشوقه‌اش می‌گوید و اینکه حتی اگر همچون فرهاد کشته محبت شود، غمگین نیست. همچنین به رابطه‌اش با خاک و حیات اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که در نهایت، عشق و آرزوهایش همچون آتش و خاک در هم می‌آمیزند. به طور کلی شعر نشان‌دهنده احساساتی عمیق و پیچیده در مواجهه با عشق و درد است.
بآرزوی تو خوشحال میتوان بودنبیک نگاه تو صد سال میتوان بودن
هوش مصنوعی: با آرزوی تو، میتوانم با یک نگاه تو برای همیشه شاد باشم و سالها را به این شکل بگذرانم.
قبول بخت بباید که کشته تو شومشهید عشق باقبال میتوان بودن
هوش مصنوعی: برای رسیدن به عشق، باید به تقدیر و سرنوشت اعتماد کرد و اگر این سرنوشت در کنار عشق باشد، میتوان به اوج قهرمانی و فداکاری در عشق دست یافت.
اگر بر آن کف پاروی خود توان مالیدچو خاک بهر تو پامال میتوان بودن
هوش مصنوعی: اگر بتوانی بر آن کفشهای پاروید خود دست بمالی، میتوانی همچون خاکی که برای تو زیر پا میرود، به جایی برسی.
گهی که رخ چو گل آتشین بر افروزیسپند روی تو چون خال میتوان بودن
هوش مصنوعی: هر از گاهی که چهرهات مانند گل سرخی آتشین درخشش پیدا می‌کند، میتوان نقش سپند روی تو را بهوضوح دید.
منال اهلی اگر از غمی پریشان حالمگو همیشه بیک حال میتوان بودن
هوش مصنوعی: اگر از غم و غصه در اوضاع بد احساس پریشانی میکنی، نگران نباش؛ همیشه میتوان در یک حالت ثابت و آرام بودن.