شمارهٔ ۱۱۹۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر دلتنگی و عشق عمیق گوینده است. او به زیباییهای عشق و مرگ اشاره میکند و میگوید که با اینکه در دنیا چهرههای زیبا و نیکو وجود دارد، اما محبت واقعی و عدم فراموشی از یاد محبوب در دل او میسوزد. گوینده بر عشق خود تأکید میکند و به رندان و میفروشان اشاره میکند که در دنیای عشق و خوشی زندگی میکنند و از گریه و غم دور هستند. او از دیگران میخواهد تا از دودلی و پندهای نابجا دور شده و به حقیقت عشق توجه کنند.
نپرسد جز وفا چیزی خدا روز جزا از منمپرس از بیوفایی کان نمیپرسد خدا از من
هوش مصنوعی: در روز قیامت، خداوند از من جز درباره وفا و صداقت چیزی نمیپرسد، پس تو نیز از من در مورد بیوفایی نپرس که خداوند این مسئله را از من نخواهد پرسید.
دلم چون نافه خونشد در وفاداری و دلشادمکه با هر کسکه باشد میدهد بوی وفا از من
هوش مصنوعی: دل من به خاطر وفاداری مانند نافهای به خون آغشته شده است و خوشحالم که هر کس از من نزدیکتر میشود، بویی از وفا احساس میکند.
نه تنها من ترا خواهم که شهری همچو من خواهدتو صد جا دوستان داری بیاد آری کجا از من
هوش مصنوعی: تنها من نیستم که تو را میخواهم؛ بلکه شهری مانند من دوستت خواهد داشت. تو در جاهای زیادی دوستان داری، اما کجاست که به یاد من بیفتی؟
مرا هرچند با خال و خطت جان در میان باشدخطت خضرست و نوشد چشمه آب بقا از من
هوش مصنوعی: هرچند که من با زیباییهای تو زندگیام تحت تأثیر قرار گرفته، اما زیبایی تو مانند آب حیات است که به من زندگی میبخشد.
دل آواره چون مجنون نمیپرسد ز من هرگزگرش جایی خبر یابی بپرس ایصبا از من
هوش مصنوعی: دل بیقرار من مانند مجنون هرگز از حال من نمیپرسد. اگر تو جایی از او خبری گرفتی، از من بپرس.
بمحشر رشته ز ناز دستاویز من باشداگر دست اجل نستاند این سررشته را از من
هوش مصنوعی: در روز قیامت، اگر تقدیر یا مرگ نتواند این رشتهای که مرا به ناز و زیبایی وصل کرده از من بگیرد، من آن را در دست دارم.
هلاک خود چو خواهم در دعا اهلی تو آمین گوکه در این حاجت آمین از تو میباید دعا از من
هوش مصنوعی: اگر بخواهم خود را نابود کنم، در دعا بگو آمین، زیرا برای رسیدن به این خواسته، آمین گفتن از تو لازم است و دعا از من.