شمارهٔ ۱۲۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و افسردگی صحبت می‌کند و به شخصی که دلش گرفته اشاره می‌کند. او با دعوای خندیدن و شادی کردن از گل و نوشیدن باده، از شخص می‌خواهد که از غم خلوت کند و به زندگی خوش‌بگذرانند. شاعر از تلخی شراب هم یاد می‌کند و می‌گوید که این تلخی برای کسی که عاشق است، باید شیرین باشد. او همچنین به نور و اشعه‌ای که از چشمان محبوبش می‌تابد اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که عشق درد دارد و اهل عشق باید طاقت آن را داشته باشند. در نهایت، شاعر به عاشقی اشاره می‌کند که بدون احساس درد نمی‌تواند عشق ورزد.
در چمن با کف رنگین قدح ای گل زده‌ایناخنی بر دل صد پاره بلبل زده‌ای
هوش مصنوعی: ای گل، در باغ با لیوانی پر از رنگ، نشستهای و به دل بلبل، که دلی شکسته دارد، زخمهایی زده‌ای.
رویت افروخته از آتش می با خط سبزآه ازین شعله که در خرمن سنبل زده‌ای
هوش مصنوعی: چهرهات به خاطر آتش، درخشان و پرجلوه شده است. آه از این شعله که در کشتزار سنبل و گلهای زیبا زبانه میکشد.
حالم از درد تو بد نیست ازین شیوه بدستکه تو می‌دانی و عمدا به تغافل زده‌ای
هوش مصنوعی: حالم از درد تو چندان خراب نیست، از این روش که تو به خوبی آگاه هستی و عمداً خودت را به ندانستن زده‌ای.
در دلم می‌خلد از سوزن عیسی خاریکه به مژگان ره ارباب توکل زده‌ای
هوش مصنوعی: در دل من از درد عمیق و ناامیدی، خاری وجود دارد که از اشکهای تو به وجود آمده است. این وضیعت نشاندهندهی عشق و وابستگی به تو است.
عاشقی کار تحمل بود از جور منالصبر کن اهلی اگر لاف تحمل زده‌ای
هوش مصنوعی: عاشق واقعی کسی است که میتواند در برابر سختیها و مشکلات عشق بهدلیل عشق و علاقهاش صبر کند. اگر به این ادعای تحمل و صبوری میبالید، باید بدانید که این کار آسانی نیست و نیاز به تلاش و صبر زیادی دارد.