شمارهٔ ۱۲۹۲
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و شوق عمیق شاعر نسبت به معشوق اشاره دارد. شاعر آرزو می‌کند که معشوق شکیبا باشد و بتواند عشق را تحمل کند. او به دیوانگی و مستی علاقه‌مندان به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر زیبایی‌های پنهانی معشوق بر همه آشکار می‌شد، همه در حسرت او می‌سوختند. همچنین، شاعر از تأثیرات عشق و زیبایی معشوق بر دیگران سخن می‌گوید و در ادامه با ذکر یوسف، اشتیاق خود را برای دیدار معشوق ابراز می‌کند. در نهایت، شاعر به قدر و اهمیت وجود معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق، حسی عمیق‌تر و پراغتشاش‌تر از آن است که بتوان به سادگی از آن گذشت.
رفتی و کنار از من دیوانه گرفتیکردی سفر از چشم و بدل خانه گرفتی
هوش مصنوعی: تو رفتی و من دیوانه شدم، چشمم از تو دور و خانهام بیتو خالی شده است.
چون مهر نمودی و من از خویش بریدمبد مهر شدی خوی به بیگانه گرفتی
هوش مصنوعی: وقتی تو محبت نشان دادی و من از خودم جدا شدم، به خاطر همین محبت، خوی و شخصیت تو تغییر کرد و با بیگانگان ارتباط برقرار کردی.
فریاد از این قصه که درد دل ما راهرچند شنیدی همه افسانه گرفتی
هوش مصنوعی: فریاد از این داستان که با وجود اینکه دردمان را شنیدی، فقط به افسانهها توجه کردی و نتوانستی عمق احساسات ما را درک کنی.
من مست خراباتم از آنشب که تو ایشوخمستان و غزلخوان ره میخانه گرفتی
هوش مصنوعی: من به خاطر آن شبی که تو در جمع مستان و غزلخوانان در میخانه حضور داشتی، به حالتی سرمستی و دیوانگی دچار شدم.
تا بر رخت از باده عرق دانه فشاندبس مرغ دلی را که بدین دانه گرفتی
هوش مصنوعی: تا زمانی که بر چهرهات اثرات شراب نمایان است، چه بسا دلهای شادمانی که با این نشانهها به دام افتادهاند.
زین شیوه خرابم که چو ساغر بتو دادمدستم بگرفتی و چه یارانه گرفتی
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از حالتی نام میبرد که به خاطر عشق یا محبت خود به معشوق، دچار مشکل و خرابی شده است. او اشاره می‌کند که وقتی دست ساغر را به معشوق داد، او نه تنها دستش را گرفت، بلکه از این ارتباط بهرهبرداری و استفادهای نیز کرده است. به بیان دیگر، شاعر از احساس ناامیدی یا سو استفادهای که از محبتش شده، سخن می‌گوید.
اهلی چو برون رفت ز کف گنج مرادتجا بهر چه در عالم ویرانه گرفتی
هوش مصنوعی: وقتی که انسان از دست یابی به آرزوهایش ناامید میشود، در دنیای خراب و بیفایده چه نیازی به چیزهای دیگر دارد؟