شمارهٔ ۱۳۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به پیوستن به مسیر spiritual و عشق اشاره دارد. شاعر از مریدش می‌خواهد که بهتر است همراه ایشیخ باشد و از زندگی خود آزادتر و رها گردد. او تأکید می‌کند که ارتباط با عشق و حقیقت، انسان را از محدودیت‌های عرفی دور می‌سازد و جایگاه او را در عالم بالا می‌برد. همچنین، شاعری گفته که اگر کسی حقیقت را درک کند و عرصه عشق را بپذیرد، مثل عیسی می‌تواند جان خود را فدای محبت کند. در نهایت، او به مخاطب توصیه می‌کند که غم‌های دنیا را فراموش کند و در جستجوی آرامش و بی‌خبری از ظواهر زندگی باشد.
گر کشد خاطر حزین باریبار خوبان نازنین باری
هوش مصنوعی: اگر دل غمگین من بار دیگر به یاد خوبیهای نازنینان بیفتد، دوباره احساس سنگینی میکنم.
من که بیمار یک نگاه توامگر نمی پرسیم به بین باری
هوش مصنوعی: من که به خاطر یک نگاهت دچار عذاب و بیمار شدهام، اگر تو نپرسی چه حالتی دارم، حداقل یک بار به من نگاه کن.
چون ندارد گریز حسن از عشقعاشقی همچو من گزین باری
هوش مصنوعی: وقتی که زیبایی نمیتواند از عشق فرار کند، بهتر است که عاشقی چون من انتخاب شود.
چه نشینی بهر فسرده دلیدر دل گرم من نشین باری
هوش مصنوعی: تو چرا در دل کسی که دلش سرد است مینشینی؟ بیا و کمی در دل گرم من قرار بگیر.
جان دهد اهلی از هوای لبتگر کسی جان دهد چنین باری
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر لبهای تو جان خود را فدای کند، اهلی هم به خاطر هوای آن لبها جان میدهد.