شمارهٔ ۱۳۵۳
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و بی‌وفایی می‌پردازد. شاعر از معشوقه‌ای صحبت می‌کند که مانند زهر، عاشقان را به سوی خود می‌کشاند و در عین حال آنها را به درد و رنج می‌اندازد. او به او می‌گوید که با وعده‌های شیرین و زیبایی‌اش، دل‌های عاشق را فریب می‌دهد و در نهایت، آنها را تنها می‌گذارد. شاعر به عشق به عنوان یک حالت مستی و وابستگی نگاه می‌کند و از معشوقه‌اش می‌خواهد که راست را بگوید تا از درد بیشتر جلوگیری شود. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که اگر عاشقی بر سرخود غمگین باشد، باید خود را در عشق غرق کند و به زندگی دیگران نپردازد.
خوشیم با ستم و محنتی که میخواهیسگ توییم بهر صورتی که میخواهی
هوش مصنوعی: ما در هر شرایط و سختی که تو بخواهی، خوشحال و راضی هستیم؛ ما چون سگی وفادار آمادهایم که هر گونه که تو بخواهی باشیم.
زمانه خصم و اجل در کمین تو هم برخیزکه نیست بهتر ازین فرصتی که میخواهی
هوش مصنوعی: زندگی پر از چالشها و تهدیدهاست؛ بنابراین، باید اقدام کنی و از فرصتهایی که در دست داری استفاده نمایی، زیرا ممکن است فرصتهای بهتر به راحتی پیش نیاید.
دلا مجوی ازین بحر قطره رحمتکه زحمت تو بود رحمتی که میخواهی
هوش مصنوعی: ای دل، در جستجوی قطرهای از رحمت خدا نباش، چرا که آن رحمت، نتیجهی زحمات خود توست.
به یاد لعل لبش خون ز دیده بار که بختبخون دل دهد آنشربتی که میخواهی
هوش مصنوعی: به یاد زیبایی لبهایش اشک از چشمانم ریخته میشود، چون بخت به دل خونینم، آن نوشیدنی را می‌دهد که آرزویش را دارم.
بهشت، صحبت حوری وشان بود ایشیخز در درآ و به بین جنتی که میخواهی
هوش مصنوعی: بهشت جایی است که خوشگلی و زیبایی حورهای آن صحبت میشود؛ ای شیخ، از در خارج شو و جنتی را که میخواهی، ببین.
براه کعبه چه حاجت که خونخوری اهلیز کوی میکده جو حاجتی که میخواهی
هوش مصنوعی: به کعبه برای نیاش پیوستن نیازی نیست، زیرا برای رسیدن به خواستههایت، میتوانی با آرامش و بدون خونریزی از زادگاه و محله میکده استفاده کنی.