شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر با تضرع از خداوند درخواست کمک می‌کند. او از ناراحتی‌ها و کمالات از دست رفته‌اش سخن می‌گوید و ابراز ندامت می‌کند که زندگی‌اش به هدر رفته و جوانی‌اش را بی‌ثمر سپری کرده است. او همچنین بیان می‌کند که با گناهانش، روی سفیدش را تیره کرده و موی سیاهش را بی‌دلیل سفید کرده است.
یارب بگیر دست من پیر ناتوانکز دست عمر گرانمایه شده تباه
هوش مصنوعی: ای خدا، دست مرا بگیر، من پیر و ناتوانم و عمر باارزش من بیهوده سپری شده است.
موی سیاه را بعبث کرده ام سفیدروی سفید را بگنه کرده ام سیاه
هوش مصنوعی: من موی سیاه خود را به بیهوده سفید کردهام و چهرهی سفیدی را به خاطر گناه، تیره و سیاه ساختهام.