تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۱

مستحقان کرم مستان حقند ای پسرزان چو بحر از رحمت حق سینه شان پر در شده
گر ز من این لفظ را باور نداری خود ببینمستحقان چیست جز مستان از حق پر شده