شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که شناخت یاری که به صورت و بصیرت ملکوتی و معنوی می‌باشد، تنها بر عهده کسانی است که طبع و نفس آنها آزمایش شده و نیکو است. وی می‌گوید که اگر کسی نابینا باشد (بی‌دیده)، نمی‌تواند بین فرشته و دیو تفاوت قائل شود، زیرا برای او هر دو یکسان خواهند بود. به بیان دیگر، تنها کسی که بصیرت و درک درست دارد، می‌تواند واقعاً وجود معنوی را بشناسد.
یاری که بصورت و بسیرت ملکیستآنکس بشناسدش که طبعش محکیست
هوش مصنوعی: یار و دوست واقعی کسی است که هم از نظر زیبایی ظاهری و هم از نظر روحی و شخصیت، در سطحی عالی قرار دارد. تنها کسی می‌تواند او را بشناسد که طبع و باطنش هم به اندازهای متعالی و درست باشد.
بی دیده پری کند مقابل با اوبر بی بصران فرشته و دیو یکیست
هوش مصنوعی: هر که بینایی ندارد، نمی‌تواند زیباییها و زشتیها را تشخیص دهد. در واقع، برای او فرشته و دیو هیچ تفاوتی ندارد و همه چیز به یک شکل به نظر میرسد.