شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ناامیدی و رنجش از روزگار اشاره می‌کند و می‌پرسد تا کی باید در غم و اندوه زندگی کند. او می‌گوید که وضعیت بدتر خواهد شد و در برابر سختی‌هایی که از چرخ روزگار می‌بیند، ابراز نارضایتی می‌کند. در نهایت، به امید روزی اشاره دارد که زندگی به خواسته‌های او پاسخ مثبت خواهد داد و همه چیز به حالت خوب خود برمی‌گردد.
تا کی زغمت دو دیده تر خواهد گشتبدحالیم از چرخ بتر خواهد گشت
هوش مصنوعی: دیدههای من همچنان از غم تو اشکبار خواهد بود و حال من از چرخ و سرنوشت بدتر خواهد شد.
اهلی چو فلک بعکس کامت گرددروزی که دهد کام تو بر خواهد گشت
هوش مصنوعی: زمانی که به آرزویت دست یابی، دنیا مانند آسمان به تو میچرخد و همه چیز به نفع تو تغییر خواهد کرد.