تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۴۱

آخر ز جهان غرقه بخون باید رفتوز دایره سپهر دون باید رفت
زان روی بپیریت شود پشت دوتاکز این در کوتاه برون باید رفت