شمارهٔ ۱۸۶
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان بی‌معنایی و عدم اهمیت زندگی و دنیا می‌پردازد. شاعر می‌گوید که در فراز و نشیب‌های زندگی، همه چیز در نهایت بی‌فایده و هیچ است. حتی اگر آدمی ساده‌دل باشد و در دنیا به دنبال چیزهای مختلف باشد، در نهایت همه چیز در حیطه فنا و زوال، بی‌ارزش و بی‌معنا خواهد بود.
گردر تر و خشک دهر گشتی همه هیچور خار و گلی چو در گذشتی همه هیچ
هوش مصنوعی: در میان همه حوادث و اتفاقات زندگی، چه خوب و چه بد، در نهایت همه چیز بیمعناست. حتی اگر بینید که گلی شکوفا شده یا خاری در راه شماست، در کل اینها هم هیچ اهمیتی ندارند.
گر ساده دلی ورت هزاران نقشستدر بحر فنا چو غرقه گشتی همه هیچ
هوش مصنوعی: اگر دل سادگی داشته باشی و در دنیا تصورهای زیادی داشته باشی، وقتی که غرق در فنا و زوال شوی، همه آن تصورات بی‌ارزش و بیمعنی خواهند بود.