تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۹۲

از کوشش من بمن نوایی نرسدوز نخل تو ام بر وفایی نرسد
دستی که ز شاخ بخت کوتاه بودهر چند که بر جهد بجایی نرسد