تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۹۴

عشق ار پی زینت و هنر میسوزد « کذا »عشق آنهمه را بیک نظر میسوزد
عقل آب روان و در پی سبزه باغعشق آتش محض خشک و تر میسوزد