تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۹۵

تا کی رطب لبت باغیار رسدوز نخل قدت نصیب ما خار رسد
لعل تو که خورد خون من حق منستروزی برسد که حق بحقدار رسد