شمارهٔ ۲۳۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها به عشق و شور عاشقی اشاره می‌کند و می‌گوید که گاهی انسان به عشق و مستی عادت می‌کند، و گاهی دل به چیزی دوخته می‌شود که به آرزویش برسد. اما با این حال، او از این می‌گوید که هرگز به حقیقت عشق واقعی نرسیده و مانند مسی است که در هزاران کوره سوخته است، ولی هنوز به طلا تبدیل نشده.
گاهیم بعشق و مستی آموخته اندگاهی نظر از مراد دل دوخته اند
هوش مصنوعی: گاهی عشق و مستی را به ما آموزش دادهاند و گاهی نگاهمان را به تمنای دلمان دوختهاند.
تا کی مس من بکیمیایی نرسدباری بهزار کوره ام سوخته اند
هوش مصنوعی: تا کی باید بیهوده تلاش کنم که به طلا تبدیل شوم؟ در این راه هزار بار در آتش سوختهام.