شمارهٔ ۲۴۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان میکند که نگاه شفاف و روشن او لحظهای از ذهنش نمیرود، چرا که اشکهایش تا دامانش سرازیر میشوند. او به یاد یاری که از او دور شده، دچار حرمان و درد است، دردی که هیچگاه از دلش زدوده نخواهد شد.
آنشمع دمی ز چشم روشن نرودکز دیده سرشک تا بدامن نرود
هوش مصنوعی: اگر آن شمع از چشمان روشن دور نشود، اشکی از چشمانم نمیریزد تا به دامنم برسد.
یار از بر من برفت و حرمان وصالدردیست که هرگز از دل من نرود
هوش مصنوعی: دوست از کنار من رفت و جدایی و ناکامی در رسیدن به او، دردی است که هرگز از قلب من نخواهد رفت.