شمارهٔ ۲۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به حسد و احساساتش اشاره میکند. او میگوید که حسد او از عشق و صفای محبوبش نشأت میگیرد و این حس به او درد میآورد. همچنین، او مانند ذرهای در آسمان، به خاطر عشقش به محبوب در حال جوش است و دل مردم هم در آرزوی وصال اوست.
آنی که حسد مه از صفای تو بردگل پیرهن صبر برای تو درد
هوش مصنوعی: اگر حسادت باعث شود که زیبایی و صفای تو را از من بگیرد، مانند گلی دراز با لباس صبر، برای من درد و رنجی خواهد بود.
چون ذره که جوشد بهوا داری مهرمرغ دل خلق در هوای تو پرد
هوش مصنوعی: مانند ذرهای که در آسمان میرقصد، دل مردم به عشق تو در حال پرواز و شوق است.