شمارهٔ ۳۰۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به نقد بخل و حسرتمندی می‌پردازد و می‌گوید که هیچ‌کس در این جهان با بخل و حسرت زندگی نکرده و به خوشبختی نرسیده است. او به این نکته اشاره می‌کند که کسی که ذاتاً بخشنده و مهربان نیست، نباید انتظار داشته باشد که دلش شاد و راضی باشد. در واقع، شخصیت و رفتار انسان‌ها تعیین‌کننده حال و روز آن‌هاست.
از بخل درین سرا کسی میر نشداز خوردن بیهوده غم پیر نشد
هوش مصنوعی: در این دنیا کسی به خاطر ترس از کمبود، به دیگری کمک نمیکند و هیچ کس از بیهوده خوردن، به حقیقت خود و دلخوشی نمیرسد.
زان رو که نداشت در جبلت کرمیاز بیکرمی عجب که دلگیر نشد
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه در ذاتش نیکنفسی وجود نداشت، عجیب است که دلش آزرده نشد.