شمارهٔ ۳۰۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و شکوه وجود انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که باید به خویشتن احترام گذاشت و زندگی را در جایی زیبا و دل‌افزا سپری کرد. وجود انسان را به شمعی تشبیه می‌کند که درخشندگی‌اش روشنایی بخش هر جا که باشد، خواهد بود. به طور کلی، پیام اشعار بر اهمیت خودسازی و یافتن روشنایی در زندگی تأکید دارد.
تعظیم خسان به جا و مسکن باشدگل باش که مسکن تو گلشن باشد
هوش مصنوعی: احترام به افرادی که شایستهاند و در جایی مناسب به زندگی خود ادامه میدهند، خوب است. مانند گل باش که جایگاه تو در میان گلها باید باشد.
گردر تو فروغ معنیی هست چو شمعهر جا که تویی جا به تو روشن باشد
هوش مصنوعی: در وجود تو نوری وجود دارد که مانند شمع، هرجا که تو باشی، آنجا روشنایی خواهد بود.