تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۹

پیری که ز خستگی تنش تاب خوردسودش ندهد اگر چه جلاب خورد
برگی که بموسم خزان زرد شودریز دز درخت اگر چه صد آب خورد