شمارهٔ ۴۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده به عشق و حضور محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که در کنار او نیازی به چراغ ندارد. جایی که محبوب است، نیازی به نور و روشنایی نیست. او همچنین به سوختن دلش در پای محبوب اشاره می‌کند، حتی اگر محیط تاریک باشد، عشق و توجه محبوب برایش کافی است.
ایمه که ندارم از تو پروای چراغجایی که تویی کجا بود جای چراغ
هوش مصنوعی: من از تو نمیترسم که در جایی که تو هستی نیازی به چراغ نیست.
در پای تو سوخت اهلی آخر نظریهر چند که تاریک بود پای چراغ
هوش مصنوعی: در زیر پای تو، عشق من را سوزاند، به هر حال نگاهی به من کرد هر چند که نور چراغ کم و کمرنگ بود.