شمارهٔ ۴۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت اشاره میکند که هرگز از مشکلات و دردهای جهان رنج نمیبرد و از هیچ مادهای در دنیا آسوده نیست. او تنها درد و رنج را به دوش میکشد و به دنبال زندگی حقیقی و روحی است که آن را در آب حیات میبیند و از آن آلوده نمیشود.
هرگز بغم جهان فرسوده نیموز هیچ متاع عالم آسوده نیم
هوش مصنوعی: هرگز از غمهای دنیا خسته نمیشوم و از هیچ کس و هیچ کالایی در این عالم راضی نمیشوم.
جز درد میم دامن همت نگرفتوز آب حیات دامن آلوده نیم
هوش مصنوعی: جز غم و درد میم، چیزی نصیبم نشد و از آب زندگی، دامنم آلوده است.